21.Yuzyilda Gerceklik: Dokunun!
Dusen Asker. 5 Eylul, 1936 yilinda unlu savas fotografcisi Robert Capa tarafinda cekilen bu fotograf, cumhuriyetci anarsist Federico Borrel Garcia’in Ispanya ic savasi sirasinda vuruldugu an cekilmis. Dustugu yerden bir daha kalkamadi Borrel Garcia ve bu fotograf onun olum anini olumsuzlestirdi. Dunyanin gelmis gecmis en unlu savas fotografi olarak bilinir Capa’nin dusen asker’i. 23 Eylul, 1936 yilinda, cekildikten 15 gun sonra, Vu adli Fransiz magazin dergisinde ilk defa basildiginda buyuk sok etkisi yaratir insanlarda. Bu ilk basimin ardina onlarca farkli yerlerde kopyalari basilir ve ispanya ic savasinin sembolu haline gelir bi fotograf.
Yine Robert Capa’dan efsanevi bir fotograf, normandiya cikartmasini olumsuzlestiren kare. 6 Haziran, 1944 ‘de ikinci taaruzda askerlerle birlikte karaya yuzen Capa, bir adet Contax 2 kamera ve bir adet 50mm objektif, uc bes rulo filmle efsanevi kareler cikardi, kendi hayatini buyuk riske atarak. Capa bu cikartmanin ilk ssatlerinde 106 fotograf cektiyse de, Life derisinin Londradaki karanlik odasinda yapilan bir hata sonucu resimlerin cogu yandi, sadece 8 tanesi bu buyuk talihsizlikten kurtulabildi. 19 Haziranda, cekildikten 13 gun sonra, Life dergisinde basildiginda insanlar savasin vahsi yuzu ile daha once hic gormedikleri kadar yakina gelmisler ve fotograflar buyuk sok etkisi yaratmisti.
Usteki kareyi pek anlatmama gerek yok sanirim, tarihden degil gunumuzden ne de olsa. 20 Haziran 2009 saat 19:05 de vurulan Neda Agha Sultan kanlar icinde yere duser ve aninda olur. Yere dusme anindan baslyarak olumune giden son 40 saniye bir cep telefonun kamerasi ile kaydedilir. Ayni gun icinde video once Facebook ardindan youtube’a yuklenir ve butun dunyaya yayilir. Son atmis yilda geldigimiz noktaya soyle kabaca bir bakarsak:
- Fotograf degil video.
- Robert Capa gibi efsanevi bir savas muhabiri degil, sokakdan gecen amator birisi cekti.
- Contax, Leica gibi efsanevi kameralarla degil, ucuz bir cep telefonun kamerasiyla cekildi.
- Cekildikten 13-15 gun sonra degil, ayni gun saatler sonra yayinlandi.
- Lokal bir dergide yayinlanip sonra zaman icinde tekrar basilmadi, 24 saat icerisinde viral olarak butun dunyaya yayildi.
Bu bes nokta cagimizi, hani su habire soylenen bilgi ve teknoloji cagini, gozler onune seriyor aslinda. Yasadigimiz cagin fark etmedigimiz teknolojik imkanlari, bilgeye ulasim hizimiz, bilgiyi isleyis hizimiz, bir birimizle iletisim hizimiz. Hizdan basimizin henuz donmemis olmamasina sasiyorum.
Her turlu kanli olum ve vahset goruntulerine gorsel olarak asina, canli yayinlarda savas izlemeye alisik bir toplum icin bile, Nida’nin olum aninin goruntuleri hiper bir gerceklik sunuyor. CNN’in pahali ekipmanli produksiyon canli savas yayinlarina kiyasla cok daha amator cok daha sahici. Bu TV’den Youtube’a geciste yasanan Youtube’da her sey gercek, TV’lerde her sey yapmacik hissiyatinin bir uzantisi bir bakima. Bir bakima da o tatminsiz gerceklik ihtiyacimizin yan urunu. Hep gerceklik istiyoruz ama her verilen gerceklige de alisip buyusunu kaybediyoruz. Sonra, bizi harekete gecirebilmek icin daha yeni bir gerceklik gerekiyor.
Robert Capa’in fotograflari simdi biz de hic bir sok etkisi yaratmasa da zamanin da insanlarda yaratmisti, Nida’nin olum goruntulerinin biz de yarattiginin cok benzerini hem de. Cagimizin ‘Dusen Asker’ fotografi Nida’nin olum goruntuleri. Bu urpertici bir dusunce. Demek ki bir zaman sonra Nida’nin videosunun da Capa’nin fotograflarinin bize su an gorundugu gibi bir zaman da gelicek. En bastan acikca soyleyeyim: Ben orada olmak istemiyorum.
NazIm
NazIm son uc yazi
- Demokratik Müzik, Arabesk Referandum
- Sansürden daha kötü bir şey...
- Pomplamoose: Youtube'dan ekmek teknesi














Nazım'a kudolar! Pek güzel olmuş. Biraz link verip eğlenceli alanlara ittireyim, polemiklere, komplo teorilerine koşalım.
1978'de yayınlanan bir kitapla birlikte fotoğraf dünyası, Robert Capa'nın meşhur düşen asker fotoğrafının sahnelenmiş bir fotoğraf olup olmadığını tartışmaya koyuldu. Bir tarihçi, meşhur fotoğrafın devamına ait negatifler bulduğunu ve rulonun tamamına bakıldığında bir iki fotoğrafla bu karenin "çalışıldığını" düşündüğünü yazdı. Google'layınca o kadar çok makale çıkıyor ki… Okuyup eğlenmek için söylüyorum, spesifik bir vurgu yapabileceğim metin yok aralarında…
Buradan gerçeklik tartışmasının aslında yazıdaki çerçeve içinde nereye düştüğüne, neyle genişlediğine falan bakmak mümkün. Televizyon gerçek midir örneğin? Bize bir gerçeklik verdi, biz ona alıştık ve başka bir gerçekliğe mi açız şimdi?
Bunlar kıymetli sorular tabii ki… Özellikle sonrasında Youtube'a bağlanırken, aradaki o TV'den dijitale geçiş katmanı açısından, bu sorular kadar kıymetli bulduğum bir tartışmayı Derrida ve Bernard Stiegler yapmışlar.
Stiegler çok enteresan bir adam. 1978'de silahlı soygundan tutuklanarak dama düşünce, yapacak daha iyi bir şey yok (diye herhalde) düşünerek felsefe okumaya başlamış.
26 yaşında, kaderin ağlarına düşmesiyle tanıştığı felsefe ile yaklaşık onbeş yıl içinde, yaşayan en önemli düşünürlerden biriyle ortak iş üretir hale gelmek bu konudaki heves, ilgi, yetenek ve ciddiyetinin göstergesi herhalde.
Doğru hatırlıyorsam, televizyonun bize olumlu beklentilerimizin bir çoğunu vermesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşan tartışmalarının tamamı TV için kaydedilmiş olmasına rağmen beyaz camda hiç tam olarak yayınlanmadı. Konuşmanın çözümleri kitaplaştırıldı, basıldı, çevrildi…
http://www.amazon.com/Echographies-Television-Interviews-Jacques-Derrida/dp/074562037X
Özellikle televizyon ve sonrasında tanıştığımız dijital mecralarla ilgili zihin açıcı bir tartışma…
Dusen asker fotosunun sahte olduguna dair taze bir haber:
http://www.ntvmsnbc.com/id/24985195/
Ama, Richard Whelan noktayi koymus gibi: Fotoğrafın özelliği, simgelediklerinde yatıyor, bir adamın öldüğüne dair bir delil olmasında değil.