Comments on: Modern Zamanlarda Yoldan Donmek http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html Thu, 09 Feb 2012 04:09:33 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3 By: Colon Hydrotherapy http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-152 Colon Hydrotherapy Mon, 17 Aug 2009 21:10:21 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-152 cool pics cool pics

]]> By: Düygü http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-150 Düygü Sat, 15 Aug 2009 01:57:47 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-150 Tüylerim diken diken olarak okudum. Bir yerde yeterince uzun kalınca orası kişinin gözüne "ev" gibi görünüyor, ama bu aslında bir yanılsama, rahata alışma, gözlerini bir şeylere kapama mı diye düşündüm. New Orleans'ta 4 seneden sonra kendimi yeni yeni evimde hissetmeye başlamam sadece bir alışkanlığın eseri mi (öyleyse çok korkunç mu), yoksa Meren'in dediği "içimde taşıdığım ev" sonunda içinde yaşanılabilir bir yere mi benzedi, ve ben sonunda kendimi bu dünyada evimde hissetmeye başladım? <br /><br />Yine de her defasında, yollara düştüğümde adeta ilkel bir doyum yaşıyorum. İnsanlarla olmak, onların farklı yaşam şekillerine ama senin de dediğin gibi "aynı dertlerine" şahit olmak, onlarla konuşmak, yeni doğmuş kedi yavruları gibi birbirimize sokulup annemizin memesinden süt emiyoruz gibi bir his yaratıyor bende. O yollarda olduğum anları düşündüğümde bilgisayar karşısında oturduğum şu "ev" ortamı içimi sıkıyor. <br /><br />Bu da benden bir perçem serbest çağrışım, bu muhteşem yazının üzerine. Tüylerim diken diken olarak okudum. Bir yerde yeterince uzun kalınca orası kişinin gözüne "ev" gibi görünüyor, ama bu aslında bir yanılsama, rahata alışma, gözlerini bir şeylere kapama mı diye düşündüm. New Orleans'ta 4 seneden sonra kendimi yeni yeni evimde hissetmeye başlamam sadece bir alışkanlığın eseri mi (öyleyse çok korkunç mu), yoksa Meren'in dediği "içimde taşıdığım ev" sonunda içinde yaşanılabilir bir yere mi benzedi, ve ben sonunda kendimi bu dünyada evimde hissetmeye başladım?

Yine de her defasında, yollara düştüğümde adeta ilkel bir doyum yaşıyorum. İnsanlarla olmak, onların farklı yaşam şekillerine ama senin de dediğin gibi "aynı dertlerine" şahit olmak, onlarla konuşmak, yeni doğmuş kedi yavruları gibi birbirimize sokulup annemizin memesinden süt emiyoruz gibi bir his yaratıyor bende. O yollarda olduğum anları düşündüğümde bilgisayar karşısında oturduğum şu "ev" ortamı içimi sıkıyor.

Bu da benden bir perçem serbest çağrışım, bu muhteşem yazının üzerine.

]]> By: Anonymous http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-148 Anonymous Wed, 12 Aug 2009 07:12:44 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-148 özledik artık, ben çok mutluyum bu geri dönüşten canım kardeşim... sabırsızlıkla bekliyorum, seni çok seviyorum..<br />sevgilerimle..<br />ayşe türkmen akdere özledik artık, ben çok mutluyum bu geri dönüşten canım kardeşim… sabırsızlıkla bekliyorum, seni çok seviyorum..
sevgilerimle..
ayşe türkmen akdere

]]> By: Anonymous http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-147 Anonymous Wed, 12 Aug 2009 00:36:23 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-147 dün gece<br />Ay çıkıp geldi bana<br />hoş bir soru sormak için<br /><br />Dedi ki<br /><br />Güneş benim <br />binlerce yıldır<br />sadık sevgilimdir<br /><br />ne zaman bedenimi<br />ona sunsam<br />parlak bir ışık dökülür<br />kalbinden <br /><br />binlerce insan o zaman<br />farkına varırlar <br />mutluluğumun<br />ve zevk içinde<br />gösterirler <br />güzelliğimi<br /><br />Hafız,<br /><br />Kaderimiz <br />ışığa dönüşmek imiş<br />doğru mu<br /><br />ve cevap verdim:<br /><br />Sevgili Ay,<br /><br />Bakıyorum da<br />aşkın iyice olgunlaşıyor<br />oturup başbaşa <br />sık sık<br />böyle çok yakın<br /><br />sana kim olduğunu<br />nasıl olman gerektiğini<br />öğretebilirim<br /><br /><br />hafiz dün gece
Ay çıkıp geldi bana
hoş bir soru sormak için

Dedi ki

Güneş benim
binlerce yıldır
sadık sevgilimdir

ne zaman bedenimi
ona sunsam
parlak bir ışık dökülür
kalbinden

binlerce insan o zaman
farkına varırlar
mutluluğumun
ve zevk içinde
gösterirler
güzelliğimi

Hafız,

Kaderimiz
ışığa dönüşmek imiş
doğru mu

ve cevap verdim:

Sevgili Ay,

Bakıyorum da
aşkın iyice olgunlaşıyor
oturup başbaşa
sık sık
böyle çok yakın

sana kim olduğunu
nasıl olman gerektiğini
öğretebilirim

hafiz

]]> By: Anonymous http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-146 Anonymous Tue, 11 Aug 2009 20:03:24 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-146 çok sevdim bu yazını da... seni yıllardır biliyorum ama herbir yazını okudğumda o bilgilere başka şeyler ekleniyor, değişiyor falan... sen hep yazz... <br />sevgiler<br />bilge çok sevdim bu yazını da… seni yıllardır biliyorum ama herbir yazını okudğumda o bilgilere başka şeyler ekleniyor, değişiyor falan… sen hep yazz…
sevgiler
bilge

]]> By: meren http://www.prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html/comment-page-1#comment-145 meren Tue, 11 Aug 2009 15:25:20 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/08/modern-zamanlarda-yoldan-donmek.html#comment-145 Ben hep insanın yaşadığı yeri içinde gezdirdiğini, gittiği her yere kendisi ile götürdüğünü düşünürüm. Bir yerden bir yere gitmek, gidilen yerde kültüre bulanmak, orada yeni insanlar tanımak filan hep insanın kendisi içinde çıktığı seyahatin adımları gibi geliyor bana. Her adımda yeni bir şey gözüne, zihnine batıyor kendinle ilgili, gözlemcinin kuantum etkisi seni başka birisi yapıyor, öz şekline değin evriliyorsun adım adım, neden sonra bir şeyler gözüne, zihnine batmaz oluyor, hasbelkader bulunduğun yerin adı da 'ev' oluyor..<br /><br />Honduras'ta rakı içmek nasip değilmiş. Anlaşılan New Orleans'ta da içemeyeceğiz. İstanbul olur belki :)<br /><br /><br />İyi yolculuklar. Ben hep insanın yaşadığı yeri içinde gezdirdiğini, gittiği her yere kendisi ile götürdüğünü düşünürüm. Bir yerden bir yere gitmek, gidilen yerde kültüre bulanmak, orada yeni insanlar tanımak filan hep insanın kendisi içinde çıktığı seyahatin adımları gibi geliyor bana. Her adımda yeni bir şey gözüne, zihnine batıyor kendinle ilgili, gözlemcinin kuantum etkisi seni başka birisi yapıyor, öz şekline değin evriliyorsun adım adım, neden sonra bir şeyler gözüne, zihnine batmaz oluyor, hasbelkader bulunduğun yerin adı da 'ev' oluyor..

Honduras'ta rakı içmek nasip değilmiş. Anlaşılan New Orleans'ta da içemeyeceğiz. İstanbul olur belki :)

İyi yolculuklar.

]]>