"Türkçe gibi kökenleri karmakarışık olan bir dili (ki göçebe toplumların tamamının kökenleri karmakarışıktır)" konusuna gelince; göçebe bir toplumdan geliyor olmak çeşitlilik, farklılıklara hoşgörü, değişik kültürlere hızlı adapte olma ve onlardan yeni şeyler üretme gibi aslında günümüzde çok ta şık duran bazı değerleri beraberinde getiriyor… getiriyor da biz bu noktada çok büyük bir yanılgıya düşüyoruz, binlerce yıldır binlerce farklı inanç, dil, kültür ve coğrafyadan geçmiş, geçerken her birinden farklı güzellikler dermiş, renkli göçebe köklerimizi milliyetçiliğe heba ediyoruz. vurgulamakta ısrar ettiğimiz "türklük" olgusunun mayasında ırkçılık, tektipçilik yoktur, çünkü göçebe bir toplum çokkültürlü ve açık olmak durumundadır doğal olarak, cumhuriyetin getirdiği kurumsallaşmaya, batılılaşmaya kadar biz bu çokkültürlü, birleştirici özelliğimizi koruyorduk bir ölçüde.. osmanlıcı değilim ama, ne demek istediğimi anlatabilmişimdir umarım. en zengin, en yaratıcı ve en "mozazik" dillerden birine sahibiz şu yeryüzünde, rengarenk bir göç kervanı gibi bir dil… "kirlenmek güzeldir" diyeceğim, buraya cuk oturacak… dilin sokakta oynayıp üstüne başına birşeyler bulaştırmasında ne sakınca var?

lafı uzattıysak affola