Comments on: Sokaklara ses katanlar, şehirlere ruh verenler http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html Thu, 09 Feb 2012 04:09:33 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3 By: Elif http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-1007 Elif Thu, 17 Feb 2011 10:25:35 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-1007 Aylar sonra gelen duzeltme: gun itibariyle linkler tekrardan calisiyor. Ses kayitlari yerli yerinde... tekrardan dinlemek isteyen veya zamaninda dinlemek isteyip teknik sorunlarla karsilasanlara afiyet olsun efenim. Aylar sonra gelen duzeltme: gun itibariyle linkler tekrardan calisiyor. Ses kayitlari yerli yerinde…
tekrardan dinlemek isteyen veya zamaninda dinlemek isteyip teknik sorunlarla karsilasanlara afiyet olsun efenim.

]]> By: Gökhan http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-600 Gökhan Thu, 30 Sep 2010 14:07:47 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-600 yıllar sonra gelen mesaj : Linkler hep gitmiş keşke bi düzeltebilseniz de biz de dinleyebilsek :) yıllar sonra gelen mesaj : Linkler hep gitmiş keşke bi düzeltebilseniz de biz de dinleyebilsek :)

]]> By: Oğuzhan Yılmaz http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-44 Oğuzhan Yılmaz Tue, 21 Apr 2009 11:21:00 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-44 Büyük şehrin kalabalık caddesinde, bir sürü insan bir yerlere yetişmeye çabalarken, iki adam konuşarak yürürken, adamlardan biri, yakınlarda gizlenen bir çekirgenin sesini duyar ama diğeri duyamaz.Bunun üzerine bir deney yaparlar ve kaldırıma bir küçük bozuk para atarlar.O koşuşturmacanın içinde en azından 5-6 kişi para sesinin geldiği yönü tespit edebilmek için bakınır.Ama hala çekirgenin sesini kimse duymaz.<br />Cevap gayet basit; algıda seçici olma ve sadece işine geldiği gibi algılama durumu.Çekirgenin sesini duyan adamımız belki biraz daha doğanın sesine açılabilmiş biri ya da bu hikayenin çeşitli yorumlarına göre bir kızıldereli.Diğeriyse hepimizin çok iyi bildiği bir karakter aslında.<br />Kendimizi ifade edebilmemiz ya da edemeyişimiz yaşantımızı etkiliyor.Biz bilincinde bile olamadan şu mantıklıdır bu değildir diye kararlar alıveriyoruz.Üzerine birde içinde yaşadığın toplumun mantığı, değer yargıları, dayatmaları gelince algının önüne üç katlı süzgeç geçiyor.Ee bir de algıda seçicilik durumu var.<br />Şimdi ben merak ediyorum, hayatı ve dünyayı tüm bu süzgeçlerin arkasından algılarken, nasıl olurda doğru budur, yanlış şudur kararını verip köşene çekilirsin be insan evladı? Büyük şehrin kalabalık caddesinde, bir sürü insan bir yerlere yetişmeye çabalarken, iki adam konuşarak yürürken, adamlardan biri, yakınlarda gizlenen bir çekirgenin sesini duyar ama diğeri duyamaz.Bunun üzerine bir deney yaparlar ve kaldırıma bir küçük bozuk para atarlar.O koşuşturmacanın içinde en azından 5-6 kişi para sesinin geldiği yönü tespit edebilmek için bakınır.Ama hala çekirgenin sesini kimse duymaz.
Cevap gayet basit; algıda seçici olma ve sadece işine geldiği gibi algılama durumu.Çekirgenin sesini duyan adamımız belki biraz daha doğanın sesine açılabilmiş biri ya da bu hikayenin çeşitli yorumlarına göre bir kızıldereli.Diğeriyse hepimizin çok iyi bildiği bir karakter aslında.
Kendimizi ifade edebilmemiz ya da edemeyişimiz yaşantımızı etkiliyor.Biz bilincinde bile olamadan şu mantıklıdır bu değildir diye kararlar alıveriyoruz.Üzerine birde içinde yaşadığın toplumun mantığı, değer yargıları, dayatmaları gelince algının önüne üç katlı süzgeç geçiyor.Ee bir de algıda seçicilik durumu var.
Şimdi ben merak ediyorum, hayatı ve dünyayı tüm bu süzgeçlerin arkasından algılarken, nasıl olurda doğru budur, yanlış şudur kararını verip köşene çekilirsin be insan evladı?

]]> By: Elif Gündüzyeli http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-43 Elif Gündüzyeli Mon, 20 Apr 2009 20:58:00 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-43 Valla çok eğlenceli bir şey bu ses kaydetmece. Duygu, herhangi bir dijital ses kayıt cihazıyla yapılabilir. Bendeki ucuz bir Olympus Digital Voice Recorder, 40 euro gibi bir fiyata almıştım.<br /><br />Yeliz, yazdığın Joshua Bell hikayesinde özellikle çocukların durup dinliyor olması çok şahane geldi. Yalnız müzik için de geçerli değil bu. Hani şehirde yürüken günde kaç kişi bize bakıp gülümsüyor çocuklar haricinde? Bu sabah yorumunu okuyup yakındaki meydana gittim. Bahar geldiğinde meydanın tam göbeğinde, insanların yürüdüğü betonda fıskiyeler çalışmaya başlıyor. Böyle olur olmadık zamanlarda puff diye başlıyorlar. Çocuklar meydanın ortasında gezinip fıskiyelerin çalışmasını beklerken (adrenalin filan bi de az sonra suratlarına fışkıracak suyun heyecanı tabi), yetişkinler bir uçtan ötekine geçmek için tüm meydanı dolaşmayı tercih ediyorlar. Niye acaba diye düşünüyorum bazen.<br /><br />Közde patlıcan'ı da öperim. Ayrıca bu ses kayıt olayıyla ilgili yaratıcı başka projeler, hikayeler de düşünüyorum şimdi. Bakalım... Valla çok eğlenceli bir şey bu ses kaydetmece. Duygu, herhangi bir dijital ses kayıt cihazıyla yapılabilir. Bendeki ucuz bir Olympus Digital Voice Recorder, 40 euro gibi bir fiyata almıştım.

Yeliz, yazdığın Joshua Bell hikayesinde özellikle çocukların durup dinliyor olması çok şahane geldi. Yalnız müzik için de geçerli değil bu. Hani şehirde yürüken günde kaç kişi bize bakıp gülümsüyor çocuklar haricinde? Bu sabah yorumunu okuyup yakındaki meydana gittim. Bahar geldiğinde meydanın tam göbeğinde, insanların yürüdüğü betonda fıskiyeler çalışmaya başlıyor. Böyle olur olmadık zamanlarda puff diye başlıyorlar. Çocuklar meydanın ortasında gezinip fıskiyelerin çalışmasını beklerken (adrenalin filan bi de az sonra suratlarına fışkıracak suyun heyecanı tabi), yetişkinler bir uçtan ötekine geçmek için tüm meydanı dolaşmayı tercih ediyorlar. Niye acaba diye düşünüyorum bazen.

Közde patlıcan’ı da öperim. Ayrıca bu ses kayıt olayıyla ilgili yaratıcı başka projeler, hikayeler de düşünüyorum şimdi. Bakalım…

]]> By: közde patlıcan http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-42 közde patlıcan Mon, 20 Apr 2009 08:52:00 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-42 kaydedilen seslere ayrı, yazının kurgusuna ayrı bayıldım. sağolasın sündüzyeli... d:) kaydedilen seslere ayrı, yazının kurgusuna ayrı bayıldım. sağolasın sündüzyeli… d:)

]]> By: Yeliz http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-41 Yeliz Sun, 19 Apr 2009 23:48:00 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-41 Gecen gun biri facebookta profiline "the real trouble about real life is there is no background music!" diye yazmıstı, dogru ama dedıgın gıbı sokak müzisyenleri sayesinde şehirlerde buna da sahibiz ..şimdi burda Bristolda da baharın gelmesiyle saksafonunu alan, gitarını kapan herkes şehrin farklı köselerinde yeni background muzikleri yapıyor.:) <br />herkeze güzel müzikli baharlar..(insan ingilterede yasayınca havanın değerini daha iyi bir anlıyor, günesi, güzel havayı daha bi takdir etmeyi ögreniyo:)neyse gecen gün su habere denk geldim, enteresan burdan paylasım dedim...<br /><br />Soğuk bir Ocak (2008) sabahı, bir adam Washington DC'de bir metro istasyonunda, kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider.<br /><br />Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder.<br /><br />Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır. Bir kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba atarak, hızla geçer, gider.<br /><br />Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten ifadelerle hızla yoluna devam eder.<br /><br />En fazla dikkatle duran ise üç yaşlarında bir oğlan çocuğu olur. Annesinin çekiştirmelerine rağmen, çocuk önünde durur ve dikkatle kemancıya bakar. En sonunda annesi daha hızlı, çekiştirerek çocuğu yürümeye zorlar. Oğlan arkasına dönüp dönüp kemancıya bakarak, çaresizce annesinin peşinden gider. Buna benzer şekilde birkaç çocuk daha olur ve hepsi de anne, babaları tarafından yürümeye devam için zorlanarak, uzaklaştırılırlar.<br /><br />Çaldığı 45 dakika boyunca kemancının önünde sadece 6 kişi, çok kısa bir süre durur. 20 kişi duraklamadan, yürümeye devam ederek, para verir. Kemancı çaldığı süre içinde 32 dolar toplar. Çalmayı bitirdiğinde ise sessizlik hakim olur ve kimse onun durduğunu fark etmez, alkışlamaz.<br /><br />Hiç kimse onun dünyanın en iyi kemancısı Joshua Bell olduğunu ve elindeki 3,5 milyon dolarlık kemanla, yazılmış en karmaşık eserleri çaldığını anlamaz. Oysa Joshua Bell'in metrodaki bu mini konserinden iki gün önce Boston'da verdiği konser biletleri ortalama 100 dolara satılmıştı...<br /><br />Bu gerçek bir hikayedir ve Joshua Bell'in öylesine bir kılıkla metroda keman çalması, Washington Post gazetesi tarafından algılama, keyif alma ve öncelikler üzerine yapılan bir sosyal deney gereği kurgulanmıştır. Sorgulanan şeyler; sıradan bir yerde, uygunsuz bir saatte güzelliği algılayabiliyor muyuz? Durup ondan keyif alıyor muyuz? Beklenmedik bir ortamda, bir yeteneği tanıyabiliyor muyuz? İdi...<br /><br />Bu deneyden çıkarılacak kıssadan hisse ise, dünyanın en iyi müzisyeni, dünyadaki en iyi müziği çalarken, önünde durup, dinleyecek bir dakikamız dahi yoksa, başka neleri kaçırıyoruz acaba?<br />(kaynak:http://www.ilginchaber.com/ilginc-videolar/3143.html)<br />yeliz Gecen gun biri facebookta profiline “the real trouble about real life is there is no background music!” diye yazmıstı, dogru ama dedıgın gıbı sokak müzisyenleri sayesinde şehirlerde buna da sahibiz ..şimdi burda Bristolda da baharın gelmesiyle saksafonunu alan, gitarını kapan herkes şehrin farklı köselerinde yeni background muzikleri yapıyor.:)
herkeze güzel müzikli baharlar..(insan ingilterede yasayınca havanın değerini daha iyi bir anlıyor, günesi, güzel havayı daha bi takdir etmeyi ögreniyo:)neyse gecen gün su habere denk geldim, enteresan burdan paylasım dedim…

Soğuk bir Ocak (2008) sabahı, bir adam Washington DC’de bir metro istasyonunda, kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider.

Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder.

Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır. Bir kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba atarak, hızla geçer, gider.

Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten ifadelerle hızla yoluna devam eder.

En fazla dikkatle duran ise üç yaşlarında bir oğlan çocuğu olur. Annesinin çekiştirmelerine rağmen, çocuk önünde durur ve dikkatle kemancıya bakar. En sonunda annesi daha hızlı, çekiştirerek çocuğu yürümeye zorlar. Oğlan arkasına dönüp dönüp kemancıya bakarak, çaresizce annesinin peşinden gider. Buna benzer şekilde birkaç çocuk daha olur ve hepsi de anne, babaları tarafından yürümeye devam için zorlanarak, uzaklaştırılırlar.

Çaldığı 45 dakika boyunca kemancının önünde sadece 6 kişi, çok kısa bir süre durur. 20 kişi duraklamadan, yürümeye devam ederek, para verir. Kemancı çaldığı süre içinde 32 dolar toplar. Çalmayı bitirdiğinde ise sessizlik hakim olur ve kimse onun durduğunu fark etmez, alkışlamaz.

Hiç kimse onun dünyanın en iyi kemancısı Joshua Bell olduğunu ve elindeki 3,5 milyon dolarlık kemanla, yazılmış en karmaşık eserleri çaldığını anlamaz. Oysa Joshua Bell’in metrodaki bu mini konserinden iki gün önce Boston’da verdiği konser biletleri ortalama 100 dolara satılmıştı…

Bu gerçek bir hikayedir ve Joshua Bell’in öylesine bir kılıkla metroda keman çalması, Washington Post gazetesi tarafından algılama, keyif alma ve öncelikler üzerine yapılan bir sosyal deney gereği kurgulanmıştır. Sorgulanan şeyler; sıradan bir yerde, uygunsuz bir saatte güzelliği algılayabiliyor muyuz? Durup ondan keyif alıyor muyuz? Beklenmedik bir ortamda, bir yeteneği tanıyabiliyor muyuz? İdi…

Bu deneyden çıkarılacak kıssadan hisse ise, dünyanın en iyi müzisyeni, dünyadaki en iyi müziği çalarken, önünde durup, dinleyecek bir dakikamız dahi yoksa, başka neleri kaçırıyoruz acaba?
(kaynak:http://www.ilginchaber.com/ilginc-videolar/3143.html)
yeliz

]]> By: Düygü http://www.prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh.html/comment-page-1#comment-40 Düygü Sun, 19 Apr 2009 22:31:00 +0000 http://prensesemektuplar.com/2009/04/sokaklara-ses-katanlar-sehirlere-ruh-verenler.html#comment-40 Nefis!!! Ben de hep gittiğim şehirlerin seslerini kaydetmek istemiştim. Çok keyif aldım okurken/dinlerken. <br /><br />Kayıtları neyle (hangi aletle) yaptınız? Nefis!!! Ben de hep gittiğim şehirlerin seslerini kaydetmek istemiştim. Çok keyif aldım okurken/dinlerken.

Kayıtları neyle (hangi aletle) yaptınız?

]]>